
Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins gaf út skýrslu sína um efnahagshorfur fyrir vorið 2023 þann 15., þar sem fram kemur að vegna áhrifa lægra orkuverðs, bættra flöskuhálsa í framboði og sterkrar frammistöðu á vinnumarkaði hafi framkvæmdastjórnin ákveðið að hækka hagvaxtarvæntingar sínar fyrir ESB og evrusvæðið. fyrir þetta ár og næstu tvö ár.
Skýrslan spáir því að hagkerfi ESB muni vaxa um 1,0 prósent og 1,7 prósent í sömu röð á 2023 og 2024, sem er betra en þau 0,8 prósent og 1,6 prósent sem spáð var í vetrarhorfum í febrúar . Á sama tíma mun hagkerfi evrusvæðisins vaxa um 1,1 prósent og 1,6 prósent á þessu ári og næstu tvö árin.
Í skýrslunni er einnig spáð að verðbólga í ESB muni ná 6,7 prósentum árið 2023 og lækka í 3,1 prósent árið 2024. Verðbólga á evrusvæðinu verði 5,8 prósent og 2,8 prósent á þessu ári og því næsta.
Í skýrslunni er bent á að með lækkun á orkuverði hafi heildarverðbólguástandið á evrusvæðinu batnað á fyrsta ársfjórðungi 2023, en kjarnaverðbólga haldist stöðug. Í mars á þessu ári náði kjarnaverðbólga á evrusvæðinu sögulegu hámarki en búist er við að hún lækki smám saman eftir því sem launaþrýstingur minnkar og fjármögnunarskilyrði þrengjast.
Gentiloni, fulltrúi í framkvæmdastjórn Evrópusambandsins, sem fer með efnahagsmál, sagði á blaðamannafundi að hert fjármögnunarskilyrði muni hafa neikvæð áhrif á atvinnustarfsemi. Lántökukostnaður hefur hækkað og dregið hefur úr lánaflæði til fyrirtækja og heimila. Sérstaklega eftir bankakreppuna í Bandaríkjunum og Sviss getur það leitt til hertrar lánaviðmiðunar. Á sama tíma hafa hærri vextir einnig leitt til þess að eftirspurn eftir lánum hefur minnkað.
Gentiloni sagði að efnahagshorfur ESB væru betri en búist hafði verið við, en það er aukning á hættu á niðurleið. Þegar kjarnaverðbólga verður meiri en búist var við mun það leiða til sterkari viðbragða peningastefnunnar og hafa víðtæk þjóðhagsleg áhrif á fjárfestingu og neyslu. Að auki er áhættan sem tengist ytra umhverfi Evrópusambandsins enn mikil. Nýju óvissuþættirnir sem hafa komið fram eftir óróa í bankaiðnaðinum, eða þær sem tengjast geopólitískri spennu, hafa aukið langtímaáhyggjur af áhrifum hækkandi vaxta á viðkvæma nýmarkaði.





