Réttur til ævarandi erfðaeignar á landi er sérstakur eignarréttur á landi sem áður var og er raunar ekki veittur að svo stöddu, en er haldið eftir af þeim einstaklingum sem eignuðust það með lögmætum hætti fyrir lagabreytingar. Þetta var tilkynnt af Land Fund Úkraínu, skrifar agronews.ua.
Aðgerðir ríkisyfirvalda varðandi útvegun lóða til borgara til ævarandi erfðaeignar hafa verið stöðvaðar. Einstaklingar sem öðluðust þennan rétt samkvæmt lögum hafa hins vegar haldið honum þar sem ekki er að finna í lögunum ákvæði sem heimilar niðurfellingu á rétti til ævarandi erfðaeignar á landi. Þess vegna er slíkur réttur gildur.
Kveðið var á um þennan rétt í landalögum úkraínska SSR árið 1990.
Um langa hríð var spurningin um ríkisskráningu á eignarrétti til ævarandi erfðaeignar á landi viðvarandi, þar sem skráningarstjórar ríkisins neita oft að framkvæma samsvarandi þinglýsingaraðgerðir, einkum með vísan til skýringa dómsmálaráðuneytisins um skort á skyldu til að framkvæma slíka skráningu og/eða að umræddur réttur sé ekki háður ríkisskráningu, þar sem eignarrétturinn tilheyrir ekki eignarrétti ríkisins. í samræmi við 4. gr. laga Úkraínu "um skráningu ríkisins á eignarrétti á fasteignum og kvöðum þeirra."
Núverandi landakóði Úkraínu, Úkraínulögin "um persónulega bændabúskap" og önnur lagaleg lög gera heldur ekki ráð fyrir slíku formi eignarhalds á landi sem ævarandi erfðaeign.
Hæstiréttur staðfesti hins vegar að slíkur réttur geti verið viðurkenndur af dómstólnum og er ríkisskráningarskyldur.
Rétt er að taka fram að samkvæmt 5. hluta 13. greinar Úkraínulaga „Um réttarkerfi og stöðu dómara,“ eru ályktanir um beitingu lagaviðmiða sem settar eru fram í ákvörðunum Hæstaréttar bindandi fyrir alla aðila ríkisvalds sem beita reglugerðargerð sem inniheldur viðeigandi lagaviðmið í starfsemi sinni.
Samkvæmt 40. mgr. úrskurðar Hæstaréttar frá 24. maí 2024, í máli nr.. 380/16218/22, "er réttur til ævarandi erfðaeignar lands háður ríkisskráningu, þar sem tilvist slíks réttar hjá stefnanda er staðfest með dómsúrskurði, því er slíkur réttur háður skráningu 1. mgr. 2. gr. 4 hluta ríkisins."
Eins og er, í eignarréttarskrá ríkisins að fasteignum, hefur verið innleiddur tæknilegur möguleiki á ríkisskráningu á rétti til ævarandi erfðaeignar og rétti til varanlegrar eignar á landi sem tegundir eignarréttar sem leiðir af eignarrétti.
